
![]() ปากที่มีลักษณะงุ้มลง ไม่สมบูรณ์ สามารถส่งผลต่อการกินอาหารของปลาได้ |
![]() กระโหลกท้ายทอยที่มีลักษณะไม่เปิดกว้าง ทำให้เกิดลักษณะการคอคอดเมื่อปลาโตขึ้น ลำตัวมีการขยายออก |
![]() โอกอนตัวนี้มีรูปแบบกระโหลกที่ดีมากมีลักษณะท้ายทอยเปิดออกเป็นมุมกว้าง ซึ่งจะสอดรับกับโครงสร้างลำตัวที่ขยายออกเมื่อปลามีอายุมากขึ้น |
![]() โคฮากุตัวนี้มีรูปกระโหลกที่ดีมากเช่นกัน มีลักษณะท้ายทอยที่เปิดออกเช่นกัน |
![]() โอชิบะชิกูเระตัวนี้มีข้อหางที่บางเกินไปทำให้เกิดการเสียสมดุลย์เมื่อปลาโตขึ้น |
![]() ยามาบูกิโอกอนตัวนี้ มีข้อหางที่บางเกินไป ยังทำให้เกิดรูปร่างที่ไม่สง่างาม เกิดอาการคอคอดของรูปร่างเมื่อปลาโตขึ้น และเมื่อปลาเพศเมียมีไข่ ลักษณะดังกล่าวก็จะเห็นได้ชัดเจนมาก |
![]() โคฮากุที่มีข้อหางหนา จะช่วยทำให้โครงสร้างของรูปร่างเกิดความสมดุลย์ต่อเนื่องกัน |
![]() จะเห็นว่า การที่ปลามีข้อหางที่หนา แม้ว่าปลาตัวนั้นจะมีไข่ ก็มีผลต่ออาการคอดของลำตัวน้อยมากหรือไม่มีเลย (ทั้งนี้ขึ้นอยู่ด้วยว่า ให้อาหารในปริมาณและชนิดที่เหมาะสม) |
![]() แม้ว่าปลาตัวนี้จะมีลวดลายบนหลังที่สวยงาม แต่เมื่อมีปัญหาเรื่องปากที่งุ้มลง ระยะระหว่างปลายปากกับตาสั้นเกินไป และข้อหางที่บางเกินไป จะส่งผลต่อความสง่างามของตัวปลาเป็นอย่างมาก |
![]() ดูกันชัดๆ โดยเฉพาะส่วนหัวด้านหน้า |
![]() ยามาบูกิโอกอนตัวนี้ อายุประมาณ 4 ปี ความยาวประมาณ 50 เซนติเมตร ซึ่งยังมีโอกาสจะเป็นปลาขนาดใหญ่กว่านี้อีก ดูจากรูปกระโหลกที่ใหญ่ ไหล่ที่กว้างสอดรับกัน |
![]() กระโหลกใหญ่ ไหล่กว้าง แต่ข้อหางกลับไม่หนาเท่าที่ควร เกิดลักษณะคอดระหว่างช่วงท้องและส่วนหาง |
![]() โคฮากุตัวนี้ตามคำนิยามครับ กระโหลกใหญ่ ไหล่กว้างและข้อหางหนา ตอนนี้อายุ 3 ปี ยาวประมาณเกือบ 60 เซนติเมตร แม้ว่าจะท้องมีไข่ แต่ลักษณะคอดแทบจะไม่ปรากฎให้เห็นเลย ความหนาของข้อหางจะช่วยสร้างสมดุลย์แก่ลำตัวได้มาก |