|
Mr.koi@CNN อยากทราบว่า koilover แต่ละท่านรู้เรื่องเซ็กซ์ดีพอหรือยังและเข้าใจเรื่องเซ็กซ์อย่างถ่องแท้หรือไม่
หลังจากที่ได้อ่านหัวเรื่องไป koilover อาจตกใจจนกระเด็นตกเก้าอี้ก็เป็นได้ว่าทำไมคราวนี้ Mr.koi@CNN นึกเฮี้ยนอะไรขึ้นมาถึงได้นำเรื่องในมุ้งมานำเสนอไขในที่แจ้งเช่นนี้
หามิได้ขอรับท่านทั้งหลายความหมายจริงๆ ที่อยากนำเสนอว่าท่านสามารถแยกแยะว่าปลาคาร์พในบ่อของท่านตัวใดเป็นเพสผู้ตัวใดเป็ฯเพศเมียต่างหากล่ะครับ แหม!
เล่นเอาตกอกตกใจกันเป็นแถว (โปรดอย่าคิดมากนะคร้าบ) Mr.koi@CNN ได้รับคำถามเช่นนี้เป็นประจำจาก koilover ซึ่งเป็นคำถามสุดฮิตอีกคำถามหนึ่ง วันนี้ Mr.koi@CNN ขอนำข้อมูลและประสบการณ์โดยเรียงร้อยบอกเล่าเรื่องราวผ่านตัวการ์ตูนสักเรื่องหนึ่งซึ่งการ์ตูนเรื่องนี้ Mr.koi@CNN เชื่อว่ายังคงอยู่ในดวงใจของน้องๆ หนูจนกระทั่งเป็นที่ชื่นชอบของผู้ใหญ่ในหลายยุคหลายสมัยนั่นก็คือเรื่องโดเรม่อน เจ้าแมวหุ่นยนต์สีฟ้ามีดีที่กระเป๋าวิเศษตัวนี้ยังเป็นพระเอกในดวงใจของ Mr.koi@CNN อีกด้วย หลับตาย้อนรำลึกถึงอดีตเมื่อเยาว์วัยกันไปพร้อมๆ กัน 
เช้าวันอาทิตย์อากาศอันสดใสหลังจากฟ้าฝนเพิ่งผ่านไปเมื่อคืนนี้หุ่นยนต์แมวสีฟ้าตัวอ้วนเตี้ยม่อต้อตัวหนึ่งกำลังนั่งปล่อยอารมณ์ทอดใจไปกับเสียงน้ำที่กำลังเคลื่อนไหว
ราวกับหยินและหยางผสมกันอย่างลงตัวริมบ่อเลี้ยงปลา เสียงนกร้องสองสามตัวบนหลังคาบ้าน กลิ่นแป้งทอดในมือเขาหอมกรุ่น
แมวตัวนั้นทอดสายตาเปี่ยมล้นด้วยความภูมิใจกับสิ่งมีชีวิตหลากสีสันที่เขาได้เพียรพยายามเสาะแสวงหามาว่ายด้วยท่วงท่าอันสง่างามพากันเริงร่าอย่างสบายอารมณ์
ทันใดนั้นทุกสิ่งสะดุดลงด้วยเสียงแหกปากตะโกนร้องโหวกเหวกตามแบบฉบับเสียงมาก่อนตัวของเด็กคนนั้นอีกตามเคย
"โดเรม่อนๆ ช่วยฉันทีซิ" โนบิตะแหกปากเหมือนโลกจะแตก "เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะ โดนไจแอนท์แกล้งมาอีกแล้วล่ะซิ" โดเรม่อนถามด้วยน้ำเสียงเซ็งๆ
"ไม่ใช่อย่างนั้นเพียงแต่ฉันอยากรู้อะไรบางอย่างเพื่อไปตอบชิซูกะและชิซูกะจะได้...ประทับใจฉันบ้าง" โนบิตะบอกอย่างเขินอายจนแก้มแดงและเซ้าซี้ต่อ
"ช่วยฉันหน่อยนะ นะโดเรม่อนสุดหล่อ ถ้าช่วยฉันๆ จะซื้อแป้งทอดให้สิบอันเลย"
โนบิตะเริ่มใช้ความเจ้าเล่ห์ออกกลอุบายเรื่องกินจนโดเรม่อนตายใจ "อย่างนี้ทุกทีเลย ไหนมีอะไรก็ว่ามา" โดเรม่อนวางฟอร์มไปอย่างนั้นแต่ในใจกำลังฝันหวานถึงแป้งทอดกองโต
"เรื่องมันมีอยู่ว่าบ่อเลี้ยงที่นายออกแบบให้ชิซูกะตอนนี้สร้างเสร็จแล้วได้สองเดือนแต่น้ำในบ่อยังไม่ใสเลยจะทำไงดีล่ะ" โดเรม่อนอมยิ้มซึ่งเป็นปัญหาสำหรับบ่อใหม่ที่อยู่กลางแจ้งและเป็นคำถามที่เขาได้ยินบ่อยมาก
โดเรม่อนตอบทันควัน "ใจเย็นๆ มันเป็นธรรมดาสำหรับบ่อที่กำลังเซ็ทระบบอยู่ไม่ต้องเป็นห่วง ลองให้ชิซูกะลดปริมาณแสงแดดที่ลงบ่ออาจจะใช้ตะข่ายพรางแสงช่วยและลองหา E.M.
มาเติมเพื่อสร้างระบบวัฏจักรของจุลินทรีย์เข้าระบบในบ่อกรองให้เร็วขึ้นและช่วงนี้อย่าพยายามเลี้ยงปลามากเกินไปจนแน่น และให้ชิซูกะตรวจเช็คพีเอชของน้ำด้วยว่าพีเอชสูงเกินไปไหม"
"ใช่ๆ เห็นชิซูกะบอกว่าพ่อของเธอวัดได้ 7.9 หรือ 8 อะไรประมาณนี้" โนบิตะนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้พอดีด้วยนำเสียงที่ตื่นเต้น "ช่วงนี้พยายามเปิดน้ำล้นทิ้งทุกๆ วันๆ ละประมาณ 10-20%
ทุกวันเพื่อลดพีเอชจนคงที่ระหว่าง 7.0-7.5 ก็จะดีมาก" โดเรม่อนตอบด้วยนำเสียงเก๊กสุดฤทธิ์เหมือนกับระดับปรมาจารย์เซียนปลาก็ไม่เชิงแต่ในความเป็นจริงเขาคลุกคลีอยู่กับปลาคาร์พอย่างจริงจังไม่ตำกว่าสิบปีแล้ว
โนบิตะรุกเร้ากับคำถามต่อมาว่า "ฉันเคยได้ยินซูเนโอะพูดว่าปลาคาร์พตัวเมียดีกว่าตัวผู้จริงหรือเปล่า?" โดเรม่อนอมยิ้มและตอบว่า
"จริงอย่างที่ซูเนโอะพูดแต่ไม่แน่เสมอไปหรอก จริงอยู่ปลาตัวเมียอาจจะมีรูปร่างอวบอิ่มและใหญ่กว่าปลาตัวผู้ แต่ปลาตัวผู้บางตัวก็มีรูปร่างที่สวยไม่แพ้ปลาตัวเมียก็มีถมไป
และได้เปรียบที่ความสดของสีสันอีกด้วย ทั้งนี้นายต้องเริ่มให้ความสำคัญกับโครงสร้างของปลาเป็นอันดับต้นๆ ก่อนอย่างที่ฉันเคยสอนว่าเวลาเลือกปลาสักตัวหนึ่งให้เลือกที่กระโหลกใหญ่ๆ
ช่วงไหล่กว้างๆ ข้อหางหนาๆ และต้องดูถึงช่วงต่อระหว่างส่วนหัวกับคอจะถูกขั้นด้วยโหนกหลังที่สูงขึ้นมาซึ่งแสดงให้เห็นถึงกล้ามเนื้อในส่วนโครงสร้างที่ดีด้วย
เมื่อปลาตัวนั้นเติบใหญ่ขึ้นจะยิ่งแสดงให้เห็นถึงกล้ามเนื้อนั้นสูงตามขึ้นมา และหากนายนำปลาที่จะเลือกซื้อทั้งหมดมาใส่ในอ่างเดียวกันนายจะเห็นข้อแตกต่างในการเปรียบเทียบได้อย่างชัดเจน
หากเป็นปลาขนาดโตไซ (ปลาขนาดเล็ก) จะสังเกตยากซะหน่อยให้เลือกตัวที่โครงสร้างใหญ่ๆเข้าว่าก็แล้วกัน" โดเรม่อนอมยิ้มและพูดต่อว่า "การที่เลือกปลาตัวเมียไปเลี้ยงนั้นยังต้องคำนึงถึงองค์ประกอบอื่นๆ
ตามมาอีกเช่นบ่อเลี้ยงของเรามีความใหญ่โตและความลึกที่เพียงพอถึงระดับ 1.80 ม. ขึ้นไปหรือไม่ซึ่งหากไม่ถึงนั้นฉันว่าเลี้ยงปลาตัวผู้โครงสร้างลำๆ น่าจะดีกว่านะ"
โนบิตะเริ่มทำหน้าโง่ๆ เหมือนกับตอนทำข้อสอบไม่ได้ "แล้วมันเกี่ยวกันตรงไหนล่ะ" "เกี่ยวกับโครงสร้างงัยล่ะหากบ่อไม่ใหญ่และลึกพอจะทำให้ปลาตัวนั้นหลังแอ่นได้เติบโตขึ้น
และนายคงไม่มีวันได้เห็นปลาตัวนั้นฉายแววความงามอันเจิดจรัสออกมาได้แน่ๆ และหากหลังแอ่นแล้วกับเท่ากับว่าปลาตัวนั้นๆ ก็พิการเสียรูปไป" "อ๋อ ฉันนึกออกแล้ว
เหมือนกับบทความเรื่องปลาตัวผู้ใครว่าไม่น่าสนใจในเก็บมาฝากของ DR.KEVIN ที่เขียนไว้ใน fancycarp.com"โนบิตะตอบเสียงดังฟังชัดเพื่อกลบเกลื่อนความซื่อบื่อของตัวเองกับคำถามเมื่อกี้นี้ "แล้วฉันจะแยกออกได้ยังไงระหว่างปลาเพศผู้และเพศเมีย" โนบิตะรุกต่อ "การที่เราจะแยกปลาเพศผู้และเพศเมียได้ชัดเจนนั้น นายจะต้องดูปลาคาร์พที่ใหญ่ขึ้นมาหน่อยประมาณ 40 ซ.ม. ขึ้นไปจะค่อนข้างชัวร์ป๊าบ หากเป็นปลาที่เล็กกว่านี้หรือปลาขนาดโตไซ (ปลาขนาดเล็ก) จะค่อนข้างดูยากมากแม้แต่ระดับเซียนหรือฟาร์มขายปลาก็ตกม้ามาเยอะแล้ว |
