Fancycarp (ชมรมคนรักปลาคาร์พ)

อาสาพาไปทิคท้อตอนตะลุยดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย

Koilover คงไม่สามารถปฎิเสธได้ถึงความงดงาม สีสันอันฉูดฉาดของปลาคาร์พต้นตำรับจากแดนอาทิตย์อุทัยได้แน่ๆ หลายๆ ท่านต้องมนต์สะกดให้หลงใหล่ในเสน่ห์นั้นเข้าอย่างจังซึ่งรวมถึง Mr.koi@CNN เองด้วย อาสาพาไปทิคท้อภาคนี้ Mr.koi@CNN ขอพา Koilover ร่วมทิคท้อไปประเทศญี่ปุ่นยุ่นปี่ด้วยกัน
ในการเดินทางครั้งนี้เรียกได้ว่าเป็นการไปพักผ่อนได้อย่างเต็มปากเนื่องจากเป็นการจัด Fam Trip ของสายการบิน UNITED AIRLINES โดยมีผู้ร่วมทริพ ทั้งหมด 10 ชีวิต ออกเดินทางตั้งแต่เช้ามืดไปถึงที่นาริตะตามเวลาท้องถิ่นก็ประมาณบ่ายสี่โมงเย็นแล้ว อากาศในวันนี้ค่อนข้างเย็นพอควร จากนั้นคณะของเรา ก็เดินทางเข้าที่พักที่โรงแรมนาริตะเอ็กเซลเพื่อเก็บสัมภาระกันก่อนที่จะเดินทางสู่ห้าง AEON SHOPPING CENTRE ในช่วงที่อยู่ภายในห้าง ไม่สามารถถ่ายรูปมาฝากกันได้เนื่องจากเป็นกฎระเบียบของห้าง หลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มมองหาร้านอาหารเพื่อเติมพลังกันก่อน ทุกคนมีความเห็นว่ามาถึงญี่ปุ่นทั้งที คงต้องลิ้มลองซาซิมิและซูชิจากรสชาดแท้ๆ กันสักตั้ง อาหารรสชาดเอร็ดอร่อยถูกลำเลียงบรรจุลงกระเพาะทุกคนอย่างรวดเร็ว เหลือแต่จานอาหารที่ว่างเปล่า วางซ้อนสูงกันภูเขาเหล่ากาจนเรียกว่าชาวญี่ปุ่นหันมามองกันว่าพวกนี้มาจากเอธิโอเปียหรือเปล่าเนี่ย? หลังจากนั้นก็คิดค่าเสียหายทั้งหมด เชื่อไหมครับพอจากที่หนังท้องตึงหนังตาหย่อนก็พลันตาสว่างขึ้นมาทันทีเมื่อทราบราคาอาหารมื้อนี้แพงหูฉี่เลยครับ ก็เป็นเพราะค่าครองชีพของที่นี่สูงจึงทำให้ราคาอาหารโดยทั่วไปสูงตาม ซึ่งปกติแล้วคนญี่ปุ่นจะเข้ามาทานอาหารประเภทข้าวปั้นหรือปลาดิบเพียงแค่พอหอมปากหอมคอพอให้หายอยากก็กลับไปกินข้าวต่อที่บ้าน หรือเข้ามาชิมๆ นิดๆ หน่อยๆ คุยกับเพื่อนพอสนุกก็กลับไปกินข้าวบ้าน แต่นี่พวกเราพี่ไทยซะอย่างเรียกฟาดกันให้หายอยากกันไปข้างหนึ่งเลยครับ พอท้องอิ่มก็ออกมาเดินย่อยอาหารในต่อมาหยุดกันอยู่ที่ร้าน 100 YEN อืม! ราคาค่อยยังชั่วหน่อยของทุกอย่างในร้านราคา 100 YEN ทั้งหมด เหมือนกับเป็นร้านที่รวมเอาร้านโชว์ห่วย ร้านขนม ร้านฮาร์ดแวร์ ร้านเครื่องเขียน ร้านอุปกรณ์เครื่องครัว ฯลฯ มารวมๆ กันไว้ให้เลือกจับจ่าย เหมาะกับการหาของฝากและของใช้ประจำวันของคนเบี้ยน้อยหอยน้อยในราคาเอื้ออาทรงัยล่ะครับ หลังจากนั้น Mr.koi@CNN เดินเล่นเข้าไปยังร้าน OUTDOOR

ภูเขาไฟฟูจิ

หมู่เกาะมากมายขณะเครื่องบินผ่าน

SHOP ซึ่งรวมอุปกรณ์กีฬาหลากหลายชนิดมาให้เลือกอย่างจุใจรวมทั้งอุปกรณ์แค้มป์ปิ้งและชุดกีฬารองเท้ากีฬาเป็นต้น เป็น Shop ที่ใหญ่จริงๆ อุปกรณ์กีฬาบางอย่างก็ไม่มีวางขายในบ้านเราเช่นสกีบอร์ด ซึ่งมีสกีหลากหลายประเภทรวมทั้งชุดเสื้อผ้าสำหรับเล่นสกีด้วย แหม! น่าจะซื้อมาใส่เดินเล่นแถว RCA จังเลยรับรองเท่ห์แน่ๆ ถัดไปก็เป็นโซนอุปกร์แค้มป์ปิ้งตั้งแต่ไม้เสียบลูกชิ้นจนถึงเต้นท์นอน ใกล้กันก็มีโซนจักรยานเสือภูเขาให้เลือกหลายรุ่นหลายยี่ห้อมากมาย ราคาก็ตั้งแต่หลักหมื่อนบาทจนถึงเกือบแสน ก็มีแบบตั้งทั้งไททาเนียมแข็งแกร่งแต่เบา ซึ่งเป็นวัสดุเดียวกับตัวถังเครื่องบิน หลังจากนั้นคณะของเราก็กลับไปพักผ่อนเอาแรงเพราะวันรุ่งขึ้น ยังมีรายการทัวร์อีกมากและเริ่มแต่เช้ามืด

วันที่สองของแดนอาทิตย์อุทัยเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ตีสี่เศษ จัดการกับภารกิจส่วนตัวแล้วไม่ลืมที่จะนำถุงมือติดไปด้วย อากาศวันนี้เย็นมากและมีลมอีกด้วย พอรวมตัวกันครบก็ตรงสู่สถานีรถไฟเพื่อเดินทางสู่โตเกียว ชีวิตการทำงานของชาวญี่ปุ่นก็เริ่มกันตั้งแต่เช้ามืดเช่นกัน และจำนวนไม่น้อยเสียด้วยช่วงระยะเกือบสิบปีหลังๆ ชีวิตชาวกรุงเทพฯ ก็เริ่มไม่แตกต่างอะไรกับที่นี่แล้ว เราใช้เวลาเดินทางร่วมๆ ชั่วโมงกว่า สองข้างทางได้พบกับบ้านเรือนแถวชานเมืองมีทั้งอพาร์ทเม้นท์สลับกับนาข้าวและแปลงผัก ไม่นานนักเราก็ได้มาถึงที่โตเกียว ได้มาพบกับไกด์ซึ่งเป็นคนไทยที่มาเรียนต่อปริญญาเอกที่ญี่ปุ่นให้การต้อนรับและดูแลพวกเราตลอดทั้งวันนี้ สถานที่แรกในวันนี้ที่เราจะไปเยือนกันในเช้านี้คือตลาดปลาทซึคิจินับว่าเป็นตลาดปลาเศษรฐกิจขายส่งที่สำคัญและขึ้นชื่อว่าใหญ่ที่สุดในโลก Mr.koi@CNN ได้เห็นชีวิตการทำงานของชาวญี่ปุ่นในการขนย้ายและคัดแยกปลาสดขนาดต่างๆ และที่น่าทึ่งก็คือปลาทูน่าขนาดใหญ่มากหลายๆ ตัว ซึ่งผ่านการประมูลแล้วในช่วงเช้ามืดกำลังเตียมแล่แบ่งเป็นชิ้นๆ โดยใช้เลื่อยไฟฟ้าตัดปลาเป็นเพราะปลาทูน่ามีขนาดใหญ่มากและแช่แข็งด้วยความเย็นที่ติดลบ น้ำหนักของปลาทูน่าที่คาดคะเนด้วยสายตาไม่ต่ำกว่าตัวละ 70-80 ก.ก. ขึ้นไป นอกจากนี้ยังแปลกตาไปกับปลาเป็นๆ ที่หน้าตาไม่ค่อยคุ้นนักในบ้านเรา หรือหอยแครงที่ตัวใหญ่มากๆ ใหญ่กว่าบ้านเราถึงสามสี่เท่า เห็นแล้วอดที่จะลูบปากไม่ได้ว่าหากได้ไปลวกและจิ้มกับน้ำจิ้มรสแซบแล้วล่ะก็คงต้องซี้ดปากแน่ๆ และในช่วงนี้ยังได้มีเห็ดที่เรียกว่าแพงมากและมีช่วงฤดูนี้เท่านั้น เห็ดอะไรเอ่ย เห็ดชิทะเกะในหนึ่งแพ็คมีอยู่ไม่กี่หัวราคาก็เริ่มต้นที่ 3-4 พันบาทขึ้นไปแล้ว หาก Mr.koi@CNN ถูกหวยตัวใหญ่ๆ เมื่อไหร่ก็จะขอลองชิมสักคำแล้วจะกลับมาเล่ารสชาดให้ฟังนะครับ ได้เวลาอาหารเช้าแล้ววันนี้ขอลองบะหมี่หรือเรียกให้เท่ห์ๆ ว่าราเม็งนั่นเอง เห็นอยู่ร้านหนึ่งขายอยู่ริมถนนคนแน่นเอี๊ยดไม่มีที่นั่ง นั่งกันริมฟุตบาทก็ยังนั่งโซ้ยกันก็มาก ไกด์แนะนำว่าน่าลองชิมดู เพราะร้านนี้ได้เคยออกรายการ TV Champion มาแล้ว หลังจากที่ได้ชิมดูบอกได้เลยว่าน้ำซุปเด็สะระตี่ครับไม่มีเหลือแม้แต่หยดเดียว ชอบธรรมเนียมการซดน้ำซุปในชามของที่นี่มากครับ แบบว่ายกซดๆ แหม! เสียดายที่ให้หมูแดงติดมันน้อยไปหน่อยนะเฮียจ๋ามีแค่ชามละสามชิ้นเอง ราคานะเหรอครับชามละประมาณสองร้อยบาทปลายๆ แถมน้ำชาอีกหนึ่งแก้ว ไม่ว่าจะเป็นก๋วยเตี๋ยวหรือข้าวร้านธรรมดาริมทางราคานี้เป็นราคาปกติครับพอรับมือกับค่าครองชีพไหวไหมครับ?

เติมพลังแล้วจึงขึ้นรถไฟใต้ดินสู่พระราชวังอิมพีเรียล ต่อรถไฟใต้ดินขึ้นลงหลายขบวนจนงงไปหมด รถไฟใต้ดินในโตเกียวมีหลายสายมากๆ ยั้วเยี้ยไปหมด สภาพภายในรถไฟตอนนี้ดูแล้วค่อนข้างเก่ากว่ารถไฟฟ้า BTS ในบ้านเรา ไม่นานนักเราก็โผล่ออกมาจากรูใต้ดินคิดไปคิดมาเหมือนตัวตุ๋นเหมือนกันเนอะ มาหยุดแอ็คชั่นถ่ายรูปหน้าประตูรั้วกำแพงหินแกรนิตของพระราชวังอิมพีเรียล ซึ่งเป็นที่ประทับของจักรพรรดิ์และราชวงศ์ เอกลักษณ์ของที่นี่จะมีหงส์สีขาวว่ายน้ำรอบคูกำแพงดุจทหารรักษาพระองค์ หลังจากนั้นได้กลับขึ้นรถไฟใต้ดินมุ่งสู่ย่านช้อปปิ้งถิ่นวัยรุ่นแถวฮาราจูกุและชินจูกุ พอคิดถึงแถวนี้แต่ละทีเลือดลมฉีดพล่านเลือดกำเดาแทบทะลักก็อะไรล่ะครับ ใครๆ ก็รู้ว่าแถบนี้มีวัยรุ่นสาว เซ็กซ์ เอ็กซ์ระเบิดเถิดเทิงงัยล่ะครับ แต่แล้วความฝันก็พังทลายไม่เป็นชิ้นดีไม่เจอสาวๆ วัยรุ่นดั่งที่คาดหวังไว้เลย เนื่องจากวันนี้เป็นวันธรรมดาไม่ใช่วันหยุด สาวๆ ก็ต้องไปเรียนหนังสือจะมารวมตัวก็เฉพาะวันหยุดเท่านั้น แงๆๆ ไม่ยอมด้วยอยากลงไปนอนชักดิ้นชักงอจังเลย แถบนี้มีห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ และร้านเสื้อผ้าแฟชั่นรุ่นใหม่ๆ มากมาย พอๆ กับร้านปาจิงโกะ สำหรับผู้ที่ชอบเสี่ยงโชคมีร้านขายเครื่องไฟฟ้าและกล้องดิจิตอลโมเดลใหม่ๆ ที่ยังไม่เข้ามาในบ้านเราหลายรุ่น พวกเราใช้เวลาอยู่แถวนี้จนถึงช่วงบ่ายๆ จึงเดินทางด้วยรถไฟใต้ดินสู่วัดอาซากุซะ แคนนอน หากใครมาโตเกียวไม่ได้มากราบนมัสการขอพรวัดนี้ก็ถือว่ามาไม่ถึง วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ที่สุดในโตเกียว มีเอกลักษณ์ตรงหน้าปรซุ้มประตูทางเข้าก็คือโคมไฟขนาดใหญ่ที่สุดในโลกสูงถึง 4.5 เมตรสีแดงสดใส นักท่องเที่ยวทุกท่านต้องมาหยุดถ่ายรูปเป็นที่ระลึก หาก Koilover จำได้เมื่อสมัยพี่เบิร์ดหนุ่มๆ ก็มาถ่ายโฆษณาฟิมล์สียี่ห้อหนึ่งซึ่งแอบผลุดๆ โผล่ๆ อยู่หลังโคมไฟนี้เช่นกัน ตลอดเส้นทางเดินทางสู่ตัววัดอาซากุซะ มีร้านขายของที่ระลึกน่ารักๆ สำหรับนักท่องเที่ยวมากมายซึ่งคอยหลอกล่อตังค์ในกระเป๋าของท่านตลอดสองฝั่ง รวมทั้งร้านขายขนมแปลกๆ Koilover ท่านใดอดใจได้โดยไม่เสียตังค์สัก YEN เดียว จนถึงโบสถ์ Mr.koi@CNN ขอซูฮกท่านจริงๆ หลังจากขอพรไหว้พระแล้วก็เดินไปด้านข้างของโบสถ์ ได้ไปเก็บภาพปลาแฟนซีคาร์พซึ่งมีอยู่หลายตัวตั้งแต่ไซด์กลางๆ จนถึงไซด์ใหญ่ว่ายอย่างสบายอารมณ์ แม้ว่าลวดลายอาจจะธรรมดาแต่ความขาวนี่สิไม่ธรรมดาเลย ขาวจั๊วจริงๆ คงเพราะคุณภาพน้ำที่ดีและเย็นเจี๊ยบจึงทำให้ปลาคาร์พทุกตัวดูดีและสีสันจัดจ้านน่าดูชม ส่วนเรื่องการตกแต่ภูมิสถาปัตถ์รอบบ่อตกแต่งได้ดีตามสไตล์ญี่ปุ่นแท้ๆ มีสะพานหินให้ยืนชมบ่อด้วยมีน้ำตกเล็กไหลลงบ่อเป็นการเพิ่มออกซิเจนและมีหัวเจ๊ทพ่นใต้น้ำอีกสองจุด อยากให้บ้านเราอากาศเย็นๆ แบบนี้บ้างจังปลาคาร์พในบ้านเราจะได้ขาวๆ Koilover ท่านใดมีโอกาสมาเยือนวัดอาซากุซะแห่งนี้ลองมาพิสูจน์ความขาวด้วยตัวท่านเอง (ปลาคาร์พนะครับไม่ใช่สาวญี่ปุ่น) หลังจากนั้นก็เดินทางมาโผล่อีกย่านหนึ่งคือ ย่านอูเอโนะ แถวนี้เป็นแหล่งน้ำหอมและเครื่องสำอางค์แบนเนมของคุณผู้หญิงทั้งหลาย สำหรับคุณผู้ชายหรือครับโน่นงัยครับ ร้านกอล์ฟมีทุกรุ่นทุกยี่ห้อมากมายนับสิบๆ ร้านให้เลือกจนตาลายทีเดียว สิ้นแสงตะวันไปนานแล้วชีวิตยามราตรีเพิ่งเริ่มต้นขึ้นแต่คณะของเราแบตเตอรี่หมดแล้วจริงๆ สำหรับวันนี้เพราะเริ่มลุยตั้งแต่ตีสี่จนตอนนี้ก็สามทุ่มแล้ว เห็นทีจะต้องกลับรังกันได้เสียที คร้อก...ฟี้