Fancycarp (ชมรมคนรักปลาคาร์พ)

วันที่สามหลังจากอาหารเช้าแล้วได้มีโอกาสเห็นบ่อปลาคาร์พขนาดใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ชั้นล่างของโรงแรม จึงอยากลงไปเก็บภาพและชื่นชมใกล้ๆ ดังนั้นไวเท่าความคิดรีบคว้ากล้องและหนีบ Ms.koi@CNN ลงไปเก็บภาพก่อนที่รถบัสจะมารับไปเที่ยว แต่แล้วทั้ง Mr.&Ms.koi@CNN มาหยุดกึ๊กลงที่ป้ายห้ามเข้าตัวเบ้อเริ่มซึ่งขึงโซ่ขวางเอาไว้ แต่ Koilover คงเดาได้แล้วใช่ม่ะว่าแค่นี้ จะเอา Mr.koi@CNN อยู่เหรอ ขนาดเจอป้ายอญาสิทธิ์ห้ามเข้าตัวใหญ่กว่านี้ที่ KOI HOTEL สิงค์โปร์ ยังทลวงค่ายกลผ่านมาแล้วเลย นับประสาอะไรกับเรื่องแค่นี้เหลือบซ้ายมองขวาปลอดคนก็มุดเลยครับ พอเดินมาเจอประตูก็ดันล็อคอีก ลองสำรวจประตูบานอื่นดู อั้นแน่! มีอยู่บานหนึ่งลืมล็อคโชคดีจังเลยเราทั้งสองก็ได้ออกมาหยุดที่เทอเรสชื่นชมกับปลาคาร์พหลายตัวจัดได้ว่าสวยใช้ได้เลย มีทั้งมารูเต็งโคฮากุ ซันดังโคฮากุ โชว่ะ ซันเก้ อาซากิสวยๆ โอกอนทองอร่าม และคาราซึกอยอีกหลายตัว มีชากอย โอจึบะอีกด้วย โดยรวมแล้วเป็นบ่อฟรีฟอร์มที่ไม่ลึกแต่ใหญ่พอควร มีลำธารน้ำตกและน้ำในบ่อก็ใสเห็นตัวปลาได้ชัดเจนดี ปลาที่นี่ก็สีแดงจัดจ้านและขาวก็ขาวเป็นหิมะเช่นกันดังนั้นหากอากาศที่เย็นเจี๊ยบคุณภาพน้ำที่ดีก็จะช่วยให้ปลาทั้งหมดดูดีขึ้น Mr.koi@CNN ชอบการตกแต่งรอบบ่อที่นี่มาก ดูแล้วงดงามทรงคุณค่าเรียบง่ายแต่ดูดีการจัดตำแหน่งวางก้อนหินสลับกับต้นไม้จัดได้อย่างลงตัวโดย เฉพาะมุมหนึ่งที่เป็นจุดเด่นของบ่อนี้ก็คือตะเกียงหินขนาดใหญ่เห็นแล้วได้อารมณ์สุนทรีย์จังเลย เผลอแผล็บเดียวชายหยิงผู้สูงอายุคู่หนึ่งโผล่มายืนชื่นชมปลาคาร์พอยู่ริมบ่ออีกด้านหนึ่ง มาได้งัยเนี่ย อ้าว! เดินลงมาจากหน้าทางเข้าของโรงแรมนั่นเอง โอ้โอ! ทำไม่ถึงง่ายแบบนี้หว่า เราสองคนกว่าจะเข้ามาได้ก็แทบแย่ มองหน้ากันก็ได้แต่หัวเราะ และไล่นกเอี้ยงที่เกาะหลังอยู่ทั้งคู่ รีบขึ้นรถโค้ชดีกว่าวันนี้เราจะเดินทางสู่เมือง CHIBA ซึ่งอยู่ห่างจากโตเกียวประมาณหนึ่งชั่วโมง

มุ่งหน้าสู่โตเกียวดิสนีย์ซีซึ่งเป็นดินแดนแห่งโลกการ์ตูนในดวงใจของเด็กและผู้ใหญ่ เป็นสวนสนุกขนาดใหญ่และใหม่ที่สุดของญี่ปุ่นและมีเพียงไม่กี่แห่งในโลก คณะของเราสนุกกับเครื่องเล่นต่างๆ มากมายและได้ชมขบวนพาเหรดอันยิ่งใหญ่ พร้อมการแสดงทางน้ำกับเหล่าการ์ตูนตลอดทั้งวัน พื้นที่โดยรวมกว้างใหญ่พอๆ กับดิสนีย์แลนด์และจัดเป็นโซนๆ ได้อย่างลงตัวเช่น โซนอารดินจะเป็นเมืองคล้ายๆ กับอินเดียหรืออียิปต์ โซนจังเกิ้ลเป็นเมืองอินเดียน่าโจนเป็นต้น สิ่งหนึ่งที่สังเกตที่เป็นจุดเด่นอีกอย่างก็คือความสะอาดที่สะอาดมากๆ พอๆ กับในเมืองสมกับคำว่า ชาวญี่ปุ่นรักความสะอาดและรักระเบียบวินัย รวมถึงการตรงต่อเวลา ได้เวลาสองทุ่มพอดีจึงเดินทางกลับที่พัก

วันที่สี่วันสุดท้ายของการเดินทาง เช้าวันนี้อากาศอบอุ่นขึ้นมาเล็กน้อยหลังอาหารเช้าจึงได้ออกเดินทางมายังแถบนาริตะซาน เดินชมสินค้าของที่ระลึกไปเรื่อยๆ ซึ่งมีตลอดสองฝั่งข้างทางจนมาถึงวัดนาริตะซานซินโซจิทุกคนในกลุ่มมาหยุดลงที่ร้านขายเครื่องรางของขลัง ทุกคนมุดหัวก้มหน้าก้มตาม่วนต่วนอยู่กับคุณลุงคนขายส่งภาษาใบ้กันสุดฤทธิ์จน Mr.koi@CNN อดสงสัยไม่ได้ว่าหน้าตาของขลังจะคล้ายควายธนูบ้านเราไหมน้อ แต่เอ๊ะ! ไม่เหมือนนี่หว่ารูปร่างเป็นรุปกล่องซึ่งทำจากโลหะชุบสีทองอร่ามมีหลายขนาด สามารถเปิดฝาออกซึ่งทำเป็นเกลียวจากนั้นคุณลุงก็บรรจุของดีเข้าไปข้างใน ประกอบด้วยตัวสัตว์ต่างๆ ที่ตรงกับปีเกิดของเราหรือคนที่จะให้เข้าไปเพื่อเป็นการแก้เคล็ดให้พ้นภัยและโชคดีอะไรประมาณนี้ จากนั้นก็ไขเกลียวปิดล็อคเป็นอันเสร็จพิธีเสร็จไปหนึ่งชุด แต่ยังไม่หมดนะครับเพราะออร์เดอร์ของคณะนี้เพียบ Mr.koi@CNN จึงเดินไปซื้อสายไหมสวรรค์กินเล่นๆ นึกอยู่ในใจว่าขนมแบบนี้ในบ้านเราก็เริ่มเห็นยากขึ้นแล้ว เป็นไสไหมที่กำลังม้วนพันใส่ไม้ขนาดลูกใหญ่พอควรเท่ากับของบ้านเราสามอันมารวมกัน พอจ่ายตังค์ปุ๊ปกินไปแทบร้องไห้ไปไม่ใช่นึกถึงภาพตอนเด็กๆ หรอกนะครับ เพราะเสียดายตังค์อันหนึ่งร้อยกว่าบาทไทย นี่ล่ะหนาไม่ถามราคาก่อนซื้อรสชาดก็เหมือนของไทยนั่นล่ะครับเพียงแต่ถุงพลาสติคมีลายการ์ตูนและไม้เสียบมีลาย คงจะแพงตรงนี้แน่ๆ อืมม์! ปลอบใจแบบนี้แล้วค่อยสบายใจขึ้นหน่อย ได้ของขลังกันทั่วหน้าก็เดินเข้าสู่วัดระหว่างเข้าไปก็เห็นเด็กผู้ช้ายตัวเล็กในชุดที่เรียกว่ายูกาตะ และเด็กผู้หญิงในชุดกิโมโน จึงอดไม่ได้ที่จะเข้าไปฉุดกระชากลากถูลูกชาวบ้านของใครไม่รู้มาหอมสักฟอด เอ้ย! ไม่ใช่มาแอ็คชั่นสักหน่อย โชคดีที่วันนี้เป็นวันดีวันสำคัญที่คนญี่ปุ่นเข้ามาประกอบพิธีทางศาสนา และลูกหลานก็แต่งตัวกันเต็มยศในชุดประจำชาติ วัดนาริตะซานซินโซจิ เป็นวัดที่ชาวญี่ปุ่นนิยมมาไหว้พระขอพรให้สุขภาพแข็งแรงและที่บริเวณด้านบนก็มีเจดีย์ไดอิโต๊ะ โดยภายในบรรจุคำสวดและสาสน์ ให้เกิดสันติภาพของโลกเอาไว้ในแคปซูลแห่งกาลเวลา ฟังดูแล้วรู้ดีจริงๆ ที่ด้านข้างหนาแน่นและเขียวขจีไปด้วยป่าสนดูแล้วเขียวขจีหนาแน่นดีจัง Mr.koi@CNN อยากให้บ้านเรามีป่าแน่นๆ แบบนี้และอากาศเย็นๆ เช่นนี้บ้างจังเนอะ โอมเพี้ยง! หลังจากนี้ก็ใกล้เที่ยงพอดี มิหน้าละถึงทำไมรู้สึกท้องร้องจ๊อกๆ

เดินมาสะดุดตาอยู่ที่ร้านหนึ่ง ซึ่งท่าจะมีชื่อด้านข้าวหน้าปลาไหลย่างซีอิ๊ว เพราะมีใบรับรองยกย่องอะไรต่อมิอะไรติดกรอบเต็มร้านและมีหน้าหนังสือพิมพ์ใส่กรอบโชว์ไว้ ประมาณว่าร้านนี้ได้ลงหนังสือพิมพ์มาแล้วนะ ที่สำคัญชำแหละลอกหนังปลาไหลญี่ปุ่นกันสดๆ โชว์กันจะๆ ตรงหน้าร้านเลยครับ จัดการถลกหนังออกด้วยความคล่องแคล่ว เห็นวิธีทำแล้วขนลุกแต่ก็อยากลอง พวกเราอีกครึ่งหนึ่งไม่กล้าลิ้มลองอาหารชนิดนี้ได้ จึงแยกตัวไปกินที่ร้านอื่นแทนเพราะร้านนี้มีแต่ข้าวหน้าปลาไหลย่างซีอิ๊วอย่างเดียว รอไม่นานก็มีข้าวหน้าปลาไหลย่างซีอิ๊วมาเสริฟเป็นเซ็ท ข้าวจะถูกใส่ไว้ในกล่องข้าวสี่เหลี่ยมโป๊ะหน้าด้วยปลาไหลย่างซีอิ๊วอีกหนึ่งตัว ชุดละเกือบหกร้อยบาทแต่ก็คุ้มค่าครับสำหรับได้ลิ้มรสความอร่อย และความสดจากต้นตำรับแท้ๆ จากนั้นพวกเราจึงเดินทางกลับไปเก็บสัมภาระเพื่อเดินทางกลับบ้านเกิดซะที หวังว่าอาสาพาไปทิคท้อตอน ตะลุยดินแดนแห่งพระอาทิตย์อุทัยคงพอให้ช่วย Koilover ได้เพลิดเพลินกันได้บ้างนะครับ
โอกาสหน้าหากมีเรื่องดีๆ จะรีบคลี่กิโมโนมาให้ทุกท่านได้ชมกันอีกนะครับ วันนี้ Mr.koi@CNN ขอซาโยนาระไปก่อนนะครับ

รูปโดย Mr.&Ms. koi@CNN
เรื่องโดย Mr.koi@CNN

Mr.koi@CNN กับใบไม้ที่กำลังเปลี่ยนสี