Fancycarp (ชมรมคนรักปลาคาร์พ)

เยี่ยมบ่อเฮียจั๊วแห่ง R.S. PROMOTION

    หากกล่าวถึง Koilver ระดับชั้นแนวหน้าของประเทศไทยนั้นคงต้องมีชื่อคุณเกรียงไกร เชษฐโชติศักดิ์ หรือเฮียจั๊วแห่ง R.S. PROMOTION ติดเข้ายืนตำแหน่งนี้เป็นแน่แท้ หลายท่านคงทราบดีว่าเฮียเขามีรสนิยมในการเก็บสะสมนางงามไว้เต็มบ้าน ไม่ว่านางงามนั้นจะมีค่าตัวที่สูงเพียงใดก็ตามเฮียจั๊วก็จะถวิลหาเก็บสะสมไว้เป็นคอเลคชั่น โอกาสเหมาะเจาะเฮียจั๊วอาจจะจับเหล่านางแบบเข้าแถวถ่ายปฎิทินงามๆ ในชุดเย้ยฟ้าท้าลมออกมาให้เหล่า Koilover ได้แต่ซี๊ดปากน้ำลายหยดแหมะๆ ก็เป็นได้ แต่ช้าก่อนนะครับ! อย่าให้ความคิดเตลิดเปิดเปิงไปไกล Mr.koi@CNN ไม่ได้หมายถึงศิลปินสาวๆ ในค่ายของเฮียหรอกนะครับแต่เหลานางงามนั้นหมายถึงปลาแฟนซีคาร์พอัญมณีแห่งสายน้ำต่างหาก แหม! เสียดายล่ะซิหากเป็นสาวๆ แล้วมีหวังที่ Mr.koi@CNN คงต้องรบกวนขอแบ่งปันจากเฮียก่อนคนอื่นแน่ๆ เอาแบบที่เฮียจั๊วเบื่อแล้วอยากโล๊ะออกก็ได้ Mr.koi@Cnn ก็บ่เกี่ยงแต่ขอแบบขาวๆ อึ๋มๆ หน้าตาคิคุอาโนเนะนั่นล่ะของโปรดของ Mr.koi@CNN เชียวล่ะคร้าบ คิดแล้วเข็ดฟันจริงๆ แต่ไม่เป็นไรครับไว้ Mr.koi@CNN นึกครึ้มอกครึ้มใจ อาจจะถ่ายนู๊ดออกมาขายเป็นอัลบั้มลับเฉพาะหวังว่า Koilover ทุกท่านคงช่วยอุดหนุนคนละสิบยี่สิบเล่มนะครับ
     การที่ได้รับเกียรติอันมีค่าในชีวิตที่ได้เข้ามาสัมภาษณ์เฮียจั๊วได้นั้นคงต้องกล่าวขอบคุณ คุณสมานและคุณนิคมแห่งชิพเมทกอยฟาร์มที่ได้ติดต่อประสานงานจนเสร็จลุล่วงด้วยดี ขอขอบคุณอีกครั้งนะครับ

     เมื่อวันนั้นมาถึง Mr.koi@CNN ได้กระเตงนาย Gizmo พร้อมทั้งเลขาส่วนตัวของเราทั้งสองเข้าไปเยือนคฤหาสน์หลังโตของเฮียกลางใจเมืองแถวเหม่งจ๋าย คฤหาสน์หลังนี้สวยมากและแถมยังถูกออกแบบในสไตล์โมเดิร์นอีกด้วย สังเกตเห็นหลังคาโดมได้ตั้งแต่ก่อนเข้าในหมู่บ้านซะอีก มองผ่านๆ นึกว่าใครเขายกโอเปร่าเฮ้าส์จากซิดนีย์มาไว้ที่นี่สวยและทันสมัยจริงๆ แต่วันนี้นาย Gizmo ได้แต่พร่ำบ่นกับ Mr.koi@CNN ตลอดทาง ว่าวันนี้จะไม่ปล่อยโอกาสทองให้หลุดรอดมือไปได้ Gizmo จะไปยืนร้องเพลงชาติไทยให้เฮียจั๊วฟังลูกคอและน้ำเสียงเผื่อจับพลัดจับผลูได้เข้าไปอยู่ในค่าย R.S. เหมือนศิลปินคนอื่นๆ บ้าง โธ่! Gizmo ท่าจะติงต๊องแล้ว ถ้าออกเทปได้คงต้องไปวางขายบนแผงปลาสลิดบางบ่อมั้งเนี่ย หลังจากที่ได้แนะนำตัวเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เราทั้งสองมิรอช้าที่จะปล่อยเวลาให้ล่วงเลยไปจึงขออนุญาตเริ่มต้นในการล้วงแคะแกะเกาเรื่องเหล่านางงามของเฮียจั๊วมาฝากกัน

เฮียจั๊วเริ่มเลี้ยงปลามากว่า20ปีแล้วสารพักปลาทุกอย่างตั้งแต่ปลากัด ปลาทองสารพัดสิงห์ รันชู จนมาถึงปลาคาร์พตั้งแต่สมัย R.S. PROMOTION ยังตั้งอยู่ที่โคลีเซี่ยมโน้น หลายท่านที่อายุเกิน 30 ปีขึ้นไปคงจำกันได้ พอย้ายบ้านมาอยู่ที่ปัจจุบันนี้ (เหม่งจ๋าย) ก็มีบ่อปลาคาร์พแต่เป็นบ่อขนาดเล็กกว้าง 4 ม. ยาว 4 ม. ลึกเพียงแค่ 80 ซม. เท่านั้นเองสมัยนั้นเลี้ยงเล่นๆ สนุกๆ ยังไม่ได้จริงจังเท่าไหร่นัก ซึ่งอยู่ในช่วงของยุคบางกอกฟาร์มจวบจนได้สร้างบ้านใหม่หลังนี้ขึ้นแทนบ้านหลังเดิมที่อยู่มาสิบห้าปีบนพื้นที่เดิม พร้อมทั้งสร้างบ่อใหม่บ่อนี้ขึ้นพร้อมกัน ประมาณสามปีพอดีและในช่วงเวลาดังกล่าวทำให้เฮียจั๊วได้ทุ่มเทศึกษาเรื่องปลาแฟนซีคาร์พ และค่อยๆ เก็บสะสมปลาคาร์พอย่างจริงจัง สิ่งที่ทำให้เฮียเขาสนใจปลาคาร์พอย่างจริงจังนั้นก็เป็นเพราะ มีสีสันที่สวยงาม โตเร็ว และมีความหลากหลายทางสายพันธุ์ และนอกจากนี้ยังมีรันชู (ปลาทองสิงห์ญี่ปุ่น) ที่เลี้ยงไว้อีกด้วย แต่เฮียจั๊วให้ข้อคิดสำหรับรันชูไว้ว่าค่อนข้างที่จะต้องใช้เวลามากกว่าปลาคาร์พ และค่อนข้างจุกจิกติดเชื้อตายได้ง่ายมาก ซึ่งปลาคาร์พเลี้ยงง่ายกว่าเยอะ Mr.koi@CNN จึงถามเฮียจั๊วว่าเก็บปลาคาร์พระดับนางงามไว้มากมายขนาดนี้แล้วได้พบปลาที่สวยสุดๆ ในดวงใจบ้างหรือยัง คำตอบถูกตอบอย่างทันควันมาเลยว่า ยังไม่ได้ก็คือหากพบปลาที่สวยถูกใจก็ซื้อไปเรื่อยๆ (แหม! เป็นอย่างนี้นี่เองถึงยังไม่ได้ที่ถูกใจสักที) ลองมาดูวิธีที่สุดยอดในการเลือกซื้อปลาสวยๆ เฮียเขาดูแล้วท่านๆ จะต้องแปลกใจเหมือนกับ Mr.koi@CNN และนาย Gizmo ที่เล่นเอาอึ้งกิมกี่ไปเลย เพราะเฮียจั๊วใช้วิธีเลือกปลาที่ต้องการจากในหนังสือนิชิรินที่มีภาพงานประกวดปลาที่ได้ตำแหน่ง ที่อยู่ในหนังสือแต่ละเดือนที่ส่งมาให้ที่บ้าน หากชอบตัวใดเป็นพิเศษก็จะให้คุณสมานแห่งชิพเมทกอยฟาร์มติดต่อไปทางญี่ปุ่น เพื่อดำเนินการติดต่อกับเจ้าของปลาให้แก่เรา แต่ต้องยอมรับว่าปลาระดับประกวดที่ถูกเลือกมาจากในหนังสือ มูลค่าของความงามค่อนข้างสูงกว่าปลาทั่วๆ ไปและวิธีเลือกซื้อปลาแบบนี้บางท่านอาจจะสงสัยเช่นเราสองคน แต่คำตอบก็คือ ปลาจากในหนังสือได้มาว่ายอยู่ในบ่อเฮียเขาหลายตัวแล้วครับ แต่อย่างไรก็ดีเฮียเขายังต้องไปดูคุณภาพของปลาตัวนั้นๆ ที่ญี่ปุ่นด้วยตนเองอีกครั้ง ซึ่งเฮียแอบกระซิบเทคนิคนี้ว่า ต้องเลือกดูจากหนังสือเล่มใหม่ๆ ที่ส่งมาให้ทันทีและรีบติดต่อไปซึ่งด้วยระยะเวลาเพียงแค่ไม่ถึงเดือน ปลาตัวนั้นก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไรมากนัก Koilover ท่านใดสนใจก็ลองนำวิธีนี้ไปลองใช้ดูก็ได้นะครับแต่สำหรับ Mr.koi@CNN นั้นเลือกจากในหนังสือขอเป็นหนังสือเพลย์บอย หรือฟอร์เมนท่าจะจ๊าบกว่า หากกล่าวถึงในยุคนี้ส่วนใหญ่คงต้องพูดถึงเรื่องสายเลือด (Bloodlines) หากไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้คงจะต้องตกยุคแน่ๆ เช่นกันสำหรับเฮียจั๊วก็ให้ให้ความสำคัญในเรื่องสายเลือดเช่นกัน อาทิเช่นสายเลือดของโยเฮ (YOHEI) ซึ่งมีชื่อเสียงเยี่ยมยุทธทางด้านซันเก้และโคฮากุ ซึ่งเฮียเขาได้นำมาทดลองเลี้ยงแล้วผลออกมาเป็นที่น่าพอใจ เฮียยังกล่าวอีกว่าหากเป็นโชว่าก็คงต้องยกให้ อิซ่า (ISA) นอกเหนือจากโชว่าแล้วสายพันธุ์อื่นของอิซ่ายังไม่ดีเท่าที่ควร นอกจากนี้สุดฮิตที่กินกันไม่ลงเบียดกันมาติดๆ เห็นจะต้องเป็นโมโมทาโร่ (Momotaro) และซาไก (SAKAI) Mr.koi@CNN จึงให้เฮียจั๊วช่วยเปรียบคู่มวยคู่นี้ดูในฐานะที่เลี้ยงปลาสองฟาร์มนี้ไว้มาก และยังได้มีโอกาสไปเยือนและเลือกปลาด้วยมือเฮียเองมาแล้วทั้งสองฟาร์ม เฮียจั๊วบอกได้คำเดียวว่าสูสี ความเจริญเติบโตของทั้งสองฟาร์มนี้ไล่เรี่ยกัน เพราะทั้งสองฟาร์มนี้มีพ่อแม่พันธุ์ที่มีสายเลือดที่ดีอยู่แล้ว เพียงแต่ว่าเราจะได้ปลาสวยๆ มาเลี้ยงกันหรือเปล่า นอกจากฟาร์มที่มีชื่อเสียงแล้ว เฮียจั๊วก็ยังเลือกปลาจากฟาร์มทั่วๆ ไปในญี่ปุ่นแม้จะมีชื่อเสียงน้อยลงมาหน่อยก็ไม่ว่ากันแต่ย้ำว่าต้องเป็นปลาที่สวยเท่านั้น และนำกลับมาทดลองเลี้ยงดูว่าจะเจริญเติบโตได้อย่างรวดเร็วเหมือนกับฟาร์มดังๆ หรือไม่ ซึ่งจะดูจากคุณภาพของตัวปลาควบคู่ไปด้วย Mr.koi@CNN ได้แอบขอกระบวนท่าวิทยายุทธในการเลือกปลาจากเฮียจั๊วที่เฝ้าฝึกฝนและตระเวนท่องไปทั่วยุทธจักรมาฝาก Koilover กัน ปลาที่เฮียเลือกไปเลี้ยงนั้นต้องมีอนาคตที่จะเป็นปลาจัมโบ้ได้ จะดูจากหางให้หางใหญ่ไว้ก่อนและหากเป็นปลาTosai ให้มองดูว่าปลาตัวนั้นต้องดูแล้วว่าไม่อ้วนกลมป้อม ถ้าเป็นเช่นนั้นตั้งแต่เล็กต่อไปก็จะโตไม่มาก จะสุดอยู่เพียง 50-60 ซม. เท่านั้นเอง สำหรับเฮียจะดูปลาที่ผอมแต่ต้องมีสายเลือดที่ดีจากฟาร์มที่มีชื่อเสียง และเป็นตัวเมียเมื่อปลาตัวนี้ยาวจนเต็มที่แล้วจะค่อยๆ ล่ำขึ้นมาเองและจะไม่เลือกปลาที่สีจัดๆ ตั้งแต่เล็กเพราะส่วนใหญ่จะเป็นปลาตัวผู้แทบทั้งสิ้น นาย Gizmo ไม่รอช้ายิงคำถามซ้ำต่อว่าเฮียจั๊วให้ความสำคัญระหว่างปลาตัวผู้และตัวเมียมากน้อยเพียง เราทั้งสองจึงได้คำตอบมาว่าเฮียจะเลือกเลี้ยงแต่ปลาตัวเมียเท่านั้น แม้ว่าปลาตัวผู้ตัวนั้นจะมีโครงสร้างที่ดีเพียงใด เพราะปลาตัวผู้ส่วนมากจะหยุดอยู่ที่ 65-70 ซม. เท่านั้น ก็ไม่สามารถเติบโตต่อไปได้อีก สำหรับเทคนิคการเลือกโชว่านั้น เฮียจั๊วจะเลือกลวดลายเหมือนโคฮากุไว้ก่อนซึ่งสีดำจะแซมมาที่หลัง หากลายแบบโคฮากุที่เลือกนั้นไม่สวยแล้ว โตขึ้นโชว่าตัวนั้นโอกาสที่สวยก็จะยาก หลายท่านอาจจะอยากรู้ก็ได้ว่าเฮียจั๊วใช้หลักอะไรในการคัดปลาออกจากบ่อเขยิบมาใกล้ๆ แล้ว Mr.koi@CNN จะกระซิบให้ฟัง เฮียเขาจะคัดปลาตัวผู้ออกก่อนเลย แม้ว่าจะโครงสร้างใหญ่สีสันจะสวยเพียงใด เพราะเฮียอยากจะเก็บตัวเมียเอาไว้ให้เลี้ยงให้ได้ 80 ซม. ขึ้นไป แต่บางท่านอาจจะพอใจปลาตัวผู้ที่ขนาด 60-70 ซม. เพราะพื้นที่ขนาดของบ่อจำกัด ปลาทั้งหมดของเฮียจั๊วขนาดอยู่ที่ 60-70 ซม. ทั้งนั้น และอายุเพียงแค่ 4 ปี เท่านั้นเอง ปกติปลาที่ซื้อมาก็จะอายุ 2 ปี ขนาดก็ 55 ซม. เลี้ยงอีกหนึ่งปีก็ 70 ซม. แล้ว เฮียจะไม่ชอบซื้อปลาที่ใหญ่อยู่แล้ว เพราะไม่แน่ใจในอายุที่แท้จริงของปลา เช่นปลาขนาด 80 ซม. อาจจะอายุ 8 ปี และอาจจะเป็นปลาที่ฟาร์มในญี่ปุ่นคัดออก และฟาร์มในบ้านเราก็ไปซื้อต่อมา อายุที่แท้จริงเราก็ไม่ทราบคนขายอาจจะบอกเราว่า 4-5 ปี ก็ได้ ดังนั้นเฮียจะให้ความสำคัญกับอายุของปลา (เหมือน Mr.koi@CNN เช่นกัน เอ๊าะๆ อย่างไรก็ดูผิวพรรณเด้งๆ ไปซะหมดหมายถึงปลาคาร์พนะครับทุกท่าน) เรียกง่ายๆ ว่าหากปลาอายุแก่มากแล้วโอกาสที่จะเติบโตต่อไปเป็นไปได้ยาก เฮียจั๊วจึงเลือกที่จะขุนปลาเองกับมือจะดีที่สุดและได้ทราบอายุที่แท้จริง ตัวอย่างเช่นโชว่าที่ได้ Young Champion ในงาน TKC นั้น ตอนซื้อเจ้าของบอกว่าเป็นปลาที่โตช้ามากซึ่งขณะนั้นมีขนาดเพียง 45 ซ.ม. เมื่อปี 46 พอมาปีนี้ก็จะ 60 ซม. แล้ว ซึ่งถ้าเป็นปลาเล็กยังสามารถสปีดได้ก็อย่าไปอั้น ปล่อยให้กินเต็มที่ไปเลยซึ่งต้องต้องมีองค์ประกอบของบ่อเลี้ยงที่ดีอย่างเช่น ชิลเลอร์ทำความเย็นมีส่วนช่วยได้มาก

เมื่อ พ.ศ. 2546 งานประกวดปลาคาร์พ TKC ครั้งที่ 1 ทุกท่านคงทราบดีว่า ถ้วยรางวัลที่มีอยู่ในงานนี้กี่ร้อยใบต่อกี่ร้อยใบ เฮียจั๊วเองกวาดกลับบ้านแทบหมดงาน ดังนั้นเรามาฟังกลเม็ดเคล็ดลับของเฮียดูกันซิว่ามีอะไรบ้าง เฮียจั๊วหัวเราะก่อนที่จะตอบว่าก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเลยที่สำคัญอยู่ที่การดูแลเอาใจใส่ปลาคาร์พอันเป็นที่รัก ซึ่งเฮียใช้เวลาอยู่กับปลาคาร์พวันละ 4 ชั่วโมง สำหรับอาหารนั้นก็อาหารปั้น Izeki สอดใส่หนอนแดง ซึ่งเป็นหนอนแดงเกรด A ตัวใหญ่ซึ่งใช้อยู่วันละสามแพ็ค เฉพาะค่าหนอนแดงอย่างเดียวก็ตกอยู่วันละเจ็ดร้อยบาท ซึ่งหนอนแดงจะช่วยให้ระบบการขับถ่ายของปลาดีขึ้น ขนาดตัวล่ำขึ้นรวมถึงสีสันที่สดใส ซึ่งเฮียจั๊วมีตู้แช่แข็งสำหรับไว้แช่ฟรีทหนอนแดงโดยเฉพาะ หากช่วงใดไปต่างประเทศก็จะให้ลูกน้องเลี้ยงอาหารลอย ท่านเชื่อไหมครับปลาที่บ้านนี้ทั้งหมดตัวล่ำแน่นปั๊กเหมือนนักกล้ามทุกตัวเลย และที่สำคัญเชื่องมากๆ แม้ว่าจะเอาข้นมารอถ่ายรูป ในถังก็ยังโผล่หัวให้เฮียลูบเล่นตามตัว ทุกตัวไม่มีอาการว่ายตื่นตกใจแม้แต่ตัวเดียว พอดีกำลังคุยเรื่องเกี่ยวกับอาหารกันอยู่ Mr.koi@CNN จึงให้เฮียช่วยลองเปรียบเทียบระหว่างอาหารที่ผลิตในประเทศกับอาหารเกรดพรีเมี่ยมของต่างประเทสกันสักหน่อย ซึ่งเฮียจั๊วเองก็บอกว่า คนเลี้ยงส่วนใหญ่จะกลัวอาหารในประเทศว่าปลากินเข้าไปแล้วผิวขาวของปลาจะเหลือง แต่ปัจจุบันนี้อาหารที่ผลิตในประเทศไทยคุณภาพของอาหารจะดีขึ้นมาก ช่วงนี้ที่อาหารที่ผลิตในตางประเทศที่ใช้อยู่ประจำคือ IZEKI ขาดตลาด ก็ได้มาทดลองใช้อาหารในประเทศได้สามเดือนแล้วก็ไม่พบว่าผิวขาวของปลาจะเหลือง ที่เห็นชัดๆ ก็ปลาที่คัดออกไปเลี้ยงที่บริษัทมีรูปร่างและสีสันที่ดีขึ้นมากๆ อาหารในประเทศที่เฮียจั๊วกล่าวถึงนั้นก็คือ คินกินรินของทางชิพเมทกอยฟาร์ม ซึ่งเฮียก็ฝากบอกมาว่าอันนี้เรื่องจริงนะไม่ได้ค่าโฆษณาจากทางชิพเมทนะ (ว่าแล้วคุณสมานอย่าลืมจ่ายค่าโฆษณาให้เฮียจั๊วด้วยนะขอรับทราบแล้วเปลี่ยน ฮะ ฮะ ฮ่า) หากถามถึงค่าใช้จ่ายต่อเดือนสำหรับค่าอาหาร ค่าน้ำ ค่าไฟก็อยู่ราวๆ สามหมื่นกว่าบาท เฉพาะค่าอาหารเท่านั้นก็เดือนละหมื่นห้าเข้าไปแล้ว (อุ้ย!โหย่ปีหนึ่งมี 12 เดือนก็ลองคูณเข้าไปดูสิครับ) การที่เลี้ยงปลาได้โตเร็วและใหญ่ขนาดนี้ส่วนใหญ่ หลายท่านก็จะกลัวว่าสีปลาจะไม่ทันกับตัว แต่เฮียจั๊วกลับมองว่าหากเราต้องการให้ปลาเราใหญ่ เราก็ต้องยอมสูญเสียเรื่องสีตรงนี้ไปบ้าง เพราะเราอุตส่าห์หาสายเลือดดีๆ มาไว้ก็อยากเลี้ยงให้ได้ปลาจัมโบ้ แต่ก็ไม่ได้เป็นทุกตัวเฉพาะบางตัวเท่านั้น และจะมีการให้หนอนแดงเข้าช่วยเรื่องการเร่งสี การที่ใช้ชิลเลอร์หรือเครื่องทำความเย็นมีส่วนช่วยให้ปลาสีไม่แตกและขาว แต่มีปลาบางตัวเหมือนกันที่ผิวขาวจะอมเหลือง แต่เฮียไม่เป็นกังวลเลยเพราะเป็นการปรับตัวของปลาที่มาจากญี่ปุ่นใหม่ๆ พอสักพักหนึ่งปรับตัวได้ก็จะขาวเองซึ่งปลาที่มาใหม่ๆ กินอาหารเก่งก็จะเหลือง พอได้ขนาดแล้วก็จะขาวขึ้นเอง และที่สำคัญขึ้นอยู่กับคุณภาพและสายพันธุ์ของปลาตัวนั้นๆ ด้วย Mr.koi@CNN ลองถามเฮียจั๊วดูว่ารู้สึกอย่างไรกับคำกล่าวในวงการที่ว่า เฮียมีแต่ปลาระดับนางงามทั้งนั้น และปลาบางตัวของเฮียได้ขึ้นเป็นพรีเซนเตอร์ของอาหารปลาคินกินรินอีกด้วย เฮียจั๊วหัวเราะและตอบอย่างถ่อมตนว่า ไม่ใช่เฮียมีคนเดียวคนอื่นก็มีสวยๆ เยอะเพียงแต่ว่าเฮียมีโอกาสๆ ไปเลือกปลาที่ญี่ปุ่นและผู้ดูแลทางญี่ปุ่นค่อนข้างกว้างขวางมากจึงได้เข้าไปเลือกปลาที่ฟาร์มได้ทุกที่ แต่ผู้ดูแลที่ญี่ปุ่นบางเจ้าไม่สามารถเข้าไปทุกฟาร์มเข้าได้ก็เพียง 1-2 ฟาร์มเท่านั้นก็จบรายการแล้ว และก็มีแค่ปลาหลักๆ อยู่แค่ 3-4 สายพันธุก็หมดแล้ว ซึ่งก่อนที่จะวางโปรแกรมไปญี่ปุ่น ทางผู้ดูแลก็จะไปสำรวจฟาร์มแต่ละฟาร์มไว้ก่อนล่วงหน้าว่าที่ใดมีปลาสวยๆ อะไรบ้าง บางครั้งก็จะได้เห็นรูปก่อนที่จะไปญี่ปุ่นพร้อมทั้งราคาเบ็ดเสร็จ พอไปที่ญี่ปุ่นก็ได้ดูตัวจริงและต่อรองราคากันเอง ซึ่งเฮียจั๊วไม่เคยกะเกณฑ์ว่าไปแต่ละครั้งจะต้องเลือกสายพันธุ์ใดกลับมาเลี้ยง คิดเพียงว่าถ้าปลาสวยก็ซื้อกลับมาเลือกเอาแต่ปลาสวยเท่านั้น

นาย Gizmo ตั้งคำถามว่าปลาคาร์พในอดีตกับปัจจุบันนี้แตกต่างมากน้อยเพียงใด ก็ได้คำตอบว่าปลาคาร์พสมัยก่อนมีให้เลือกน้อยฟาร์มก็มีไม่กี่แห่ง การที่จะหาปลาสวยจึงน้อยกว่า ปัจจุบันมีหลายแห่ง และปลาคาร์พสมัยนี้สวยกว่า และการที่มีฟาร์มเกิดขึ้นหลายฟาร์มจึงทำให้เกิดการแข่งขันกันสูง นอกเหนือจากการสั่งปลาเข้ามาแล้วยังมีบริการ พาลูกค้าไปเลือกปลาถึงฟาร์มในญี่ปุ่นกันด้วย คราวนี้เรามามองดูว่าฟาร์มปลาในดวงใจของเฮียจั๊วกันบ้างว่า จะต้องประกอบด้วยอะไรบ้างกันดีกว่า ฟาร์มปลาที่ดีไม่ใช่ขายปลาแต่เพียงอย่างเดียว หากขายปลาอย่างเดียวอนาคตฟาร์มนั้นก็จะลำบาก เพราะคนเลี้ยงปลาก็อยากให้ดูแลปลาให้ด้วย ซึ่งจะต้องขายทั้งปลา และขายทั้งบริการ ยิ่งบริการได้มากก็จะยิ่งดึงดูดลูกค้าได้มาก แต่ฟาร์มนั้นก็ต้องมีปลาสวยด้วยและราคาก็ต้องดีด้วย หากมีครบหมดรับรองว่าฟาร์มนั้นไปได้ดีแน่ๆ เฮียได้กล่าวเอาไว้สำหรับมุมมองเรื่องบ่อปลากับศาสตร์ฮวงจุ้ยนั้น เฮียจั๊วมีส่วนเชื่ออยู่มาก เช่นต้องดูว่าจะสร้างบ่อที่ใดของบ้าน หากพระอาทิตย์ขึ้นส่องลงบ่อ แล้วสะท้อนเข้าตัวบ้านที่แน่ๆ ก็จะทำให้บ้านร้อน แต่เรื่องที่ฮวงจุ้ยบอกว่าคนในบ้านจะไม่ดีอะไรนั้นก็แล้วแต่ความเชื่อส่วนบุคคล ดังนั้นควรหาจัดวางตำแหน่งของบ่อให้ดีก่อนสร้าง Koilover ทุกท่านเชื่อไหมครับว่าบ่อปลาของเฮียบ่อนี้ ช่วยให้เฮียจั๊วคิดงานไอเดียใหม่ๆ และแก้ปัญหาเรื่องงานมานักต่อนักแล้ว แล้วยังช่วยผ่อนความตึงเครียดได้อีก Mr.koi@CNN ลองถามถึงความท้อแท้หรือเสียใจที่สุดในการเลี้ยงปลาว่ามีไหม สิ่งที่เฮียจั๊วเสียใจมากสุดก็คือตอนที่ย้ายมาอยู่ที่นี่หลังจากบ้านนี้เสร็จใหม่ๆ มีซันเก้ที่สวยมากเลี้ยงมาตั้งแต่ไซด์ 4-5 จนใหญ่ขึ้นมาขนาด 70 กว่าซม. เป็นโรคเหงือกตาย เสียใจมากในครั้งนั้นและยังคิดถึงเขาอยู่ จึงวาดรูปซันเก้ตัวนั้นไว้ที่ห้องทำงานเพื่อรำลึกถึงอดีต ซึ่งอาจจะเรียกว่าความผูกพันที่มีต่อกันและกัน เฮียฝากข้อคิดไว้สำหรับมือใหม่หรือผู้ที่เริ่มเลี้ยงว่า อย่าเพิ่งเลี้ยงปลาที่มีราคาแพงนัก เพราะนั่นคือการทดลอง หากดูแลไม่เป็นแล้วปลาตายขึ้นมาก็จะเสียดาย แต่สำหรับผู้ที่เลี้ยงมานานแล้วก็อยากจะให้ตัดสินใจ เลือกเลี้ยงปลาสวยไปเลยจะดีกว่า เลี้ยงเอาคุณภาพไม่เอาปริมาณแต่ต้องดูกำลังของเราด้วย หากจะเอ่ยถามว่าความสุขของเฮียจั๊วนั้นอยู่ที่ตัวปลาหรือการเลี้ยงปลา เฮียจั๊วกล่าวว่าก็ต้องควบคู่กันไป หากเรามีปลาสวยเราก็มีใจและมีความสุขที่จะเลี้ยง จำนวนปลาที่ตอนนี้เฮียเขาเลี้ยงเก็บไว้อยู่ร่วมๆ ร้อยตัวนะครับ นั้นก็เพราะเฮียเขาเตรียมโปรเจคใหม่ที่จะเกิดขึ้นเร็วๆ นี้สำหรับบ้านหลังใหม่ ทั้งครอบครับและปลาคาร์พบนเนื้อที่ 3 ไร่แถวลาดพร้าวกลางใจเมือง และบ่อปลาคาร์พก็ขนาด 100 ตร.วา ความจุของน้ำ 300-400 ตัน ซึ่งขณะนี้อยู่ในขั้นตอนการวางแผนระบบอยู่ ถามถึงเรื่องโรคภัยไข้เจ็บของปลาคาร์พ เฮียตอบว่าตั้งแต่ที่เลี้ยงอย่างจริงจังมานี้ไม่เป็นอะไรเลย ซึ่งเฮียกรุณาบอกสูตรมาว่าในหนึ่งเดือนจะล้างบ่อกรองสองครั้ง ในการล้างครั้งที่สองก็จะนำปลาทั้งหมด ลงมาอาบฟอร์มาลีนที่ละตัวในอ่างที่เตรียมไว้ชั่วครู่ จากนั้นก็จะย้ายปลาไปอาบในอ่างที่เตรียมน้ำผสมเกลือเข้มข้นไว้สักครู่ ซึ่งบางคนอาจมองว่าเป็นสูตรที่แปลกก็ตาม แต่เฮียจั๊วยืนยันว่าตั้งแต่ทำสูตรนี้ปลาที่นี่ไม่เคยเป็นโรคเหงือกเลย ฟอร์มาลีนก็ฆ่าเชื้อโรค เกลือช่วยล้างเมือกปลา ซึ่งปลาไม่เคยเป็นโรครู หรือโรคผิวหนังเลย และการทำสูตรนี้ก็ไม่ได้ทำให้สีสันของปลาแย่ลงแต่ประการใด และยาที่ใช้ประจำก็มีดิมิลินใส่ลงบ่อตามปกติทั่วๆ ไปแต่จะมีการล้นน้ำทิ้งทุกวันวันละ 2 ซม. ทั้งเช้าและเย็น ระบบบ่อกรองก็หนึ่งในสามของบ่อ มีเดียเฮียจั๊วเลือกปะการังและแผ่นใยญี่ปุ่น ซึ่งเปลี่ยนแผ่นใยทิ้งปีละสองครั้ง นอกเหนือจากนี้ก็มีก้อนผลึก Polutruk Izeki ในช่องสุดท้าย บ่อกรองมีการเติมอากาศโดยใช้ระบบน้ำฉีดเป็นฝอยลงทุกช่อง ปั๊มไดโว่เป็นของซูรูมิจำนวนสี่ตัวพ่นผิวน้ำสี่กัวพ่น เครื่องเติมอากาศในบ่อเลี้ยงของเมโด้จำนวนสามตัว และชิลเลอร์ทำความเย็นอีกสองเครื่องตั้งอุณหภูมิของน้ำอยู่ที่ 25 องศา