ผมรักพ่อ
|
เกริ่นนำ สะท้อนอีกหนึ่งความรู้สึกที่ใครอาจจะไม่เคยคิดนึก กับการที่ซื้อปลามาอย่างไม่ได้รักจริง หากปลามันพูดได้ มันอาจจะเอ๋ยปากเล่าหรือหากมีมือ อาจจะเขียนออกมาเป็นลายลักษณ์อักษรอย่างที่ได้อ่าน เรื่องนี้คงจะยังไม่ถึงบทสรุป แต่ดำเนินต่อไป ส่วนอวสานของเรื่อง คุณเองเท่านั้นจะเป็นคนลิขิตว่า จะลงเอยอย่างไร |
![]() ผมและเพื่อนๆ ผู้ถูกเลือก |
วันนี้...เป็นอีกวันที่ผมมีความสุขที่สุด ไม่ใช่วันพ่อ หรือ วันแม่
แต่เป็นวันที่ผมได้เจอกับพี่ชายที่พลัดพรากจากกันเป็นปีๆ ครับ ผมมีพี่น้องหลายคน พ่อและแม่เลี้ยงเรากันไม่ไหว เลยฝากเราไปอยู่กับผู้ใจบุญหลายๆ ท่าน ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ต้องไปอยู่กับพ่อบุญธรรม พ่อแท้ๆ เคยเล่าให้ผมฟังว่า ผมเป็นลูกเสี้ยว มีย่าเป็นถึงฑูตสันถวไมตรี ที่มีความสง่างาม มีความเป็นเอกลักษณ์ที่สามารถเป็นหน้าเป็นตาให้กับประเทศแดนอาทิตย์อุทัยได้ ในขณะที่ปู่ของผมมีถึงสองคน ซึ่งมีนิสัยเป็นเพลย์บอยมากเที่ยวเกี้ยวพาราสีเขาไปทั่ว พ่อบอกไว้อย่างนั้น และที่สำคัญอายุก็อ่อนกว่าย่าทั้งสองท่าน ซึ่งทำความแปลกใจให้กับผมจนถึงทุกวันนี้ ว่าทำไมถึงมีปู่ถึงสองคน กลับมาเรื่องของผมต่อดีกว่า หลังจากที่พ่อยกผมให้มาอยู่กับพ่อบุญธรรม ซึ่งผมจะเรียกว่า " พ่อธรรม " สั้นๆ ในคราวต่อไป เพราะเห็นแกดูใจดี มีความรักต่อเพื่อนมนุษย์ มีความรักต่อสัตว์โลกด้วย ที่สำคัญแกทำให้ผมรู้จักคำว่า " รัก " ว่ามีความหมายว่าอะไร เริ่มจากบ้านที่ผมมาอยู่กับพ่อธรรม ก็สะอาดสอ้านมากผิดกับบ้านเก่าผม แม้จะไม่กว้างขวางกว่า แต่ก็อยู่สบาย เห็นพ่อธรรมเล่าให้ฟังเหมือนกันว่ามีเพื่อนที่รู้จักทางคลื่น คลื่นอะไรๆ ก็ไม่รู้ แต่คุยกันได้ ผมก็ยังงงงงงอยู่ เพื่อนที่คลื่นก็บอกว่าสร้างให้ใหญ่ๆ ไปเลย แต่พ่อธรรมก็ยังลังเลอยู่ แกคงมีคำตอบเป็นข้อ ก ,ข,ค,ง นี่หรือเปล่า เหมือนกับที่ผมเคยตัดสินใจเวลาทำข้อสอบเหมือนกัน ว่าจะเลือกตอบข้อไหนดี |
|
ก. ที่มีน้อย งบน้อย ก็อยู่อย่างพอเพียงแล้วกัน ข. คิดจะมีลูกน้อย แต่นี้คงอยู่กันได้ ค. ห้องใหญ่ ค่าใช้จ่ายก็คงใหญ่ตาม รับไม่ไหว ง. ถ้าอยากให้ลูกมีหน้ามีตาในสังคม ก็ต้องทุ่มหน่อย จ. ถูกไม่ทุกข้อ สุดท้าย ผมคิดว่าพ่อคงเลือกตอบข้อ จ แน่ๆ เลย แต่สำหรับผมที่น้อยนิดกับตัวน้อยนิดอย่างผมคงไม่มีปัญหาอะไร แค่นี้ผมก็มีความสุขมากแล้วครับพ่อธรรม ผมเริ่มมีความสุขมากกับบ้านใหม่ แต่ก็มีความรู้สึกเหงาบ้างเล็กๆ เหมือนพ่อธรรมรู้ใจ หาเพื่อนเล่นมาให้ผมตั้ง สาม สี่ คน รุ่นๆ คราวเดียวกันด้วย คุยก็ภาษาเดียวกัน บ้านเลยแทบแตกวิ่งไล่จับกันทั้งวัน จนแทบไม่มีเวลาทำการบ้านเลย แต่สนุกดีทำให้ผมหายเหงาเป็นปลิดทิ้ง แถมพ่อยังบอกเพื่อนที่คลื่นอีกว่า ผมจะได้เพื่อน พ่อจะได้ครู ผมตัวนิดเดียวจะมีความรู้อะไรไปสอนพ่อ พ่อน่ารักจัง ตีค่าพวกเราเสียสูงเลย ซึ้งใจจัง.....ผมรักพ่อธรรมครับ |
| แล้ววันหนึ่งผมก็เข้าใจลึกซึ้งถึงความรักที่พ่อธรรมมอบให้กับผมอีกครั้ง
พ่อธรรมคงอยากให้ผมมีอนาคตที่สดใส แกคงอยากให้ผมมีความรู้ด้านภาษา แกหาเพื่อนต่างชาติ ที่มาจากประเทศที่ย่าผมอยู่มาสอน เธอชื่อ มิโกะ ครับ น้องมิโกะ
ดูน่ารักมาก อายุน้อยกว่าผมแต่ตัวใหญ่กว่าผมมาก น้องมิโกะผิวดีมากๆ คงบำรุงมาดี หรือไม่ก็คุณพ่อ คุณแม่ น้องเขาอาจจะเคยคว้ารางวัลการประกวดในประเทศมาแน่ๆ เลย
แต่ถึงแม้น้องมิโกะจะดูอวบอั๋น แต่เวลาเดินเหินสง่างามมาก จนผมแอบชำเลืองมองหลายต่อหลายครั้ง น้องเขาไม่เพียงสอนแต่เรื่องภาษานะ
ยังสอนเรื่องการรับประทานอาหาร การทำน้ำหนัก ให้อีกด้วย น้องมิโกะบอกว่า ไม่มีพ่อคนไหนชอบเด็กที่ผอมแห้งแรงน้อย และผิวพรรณไม่ดีหรอก
น้องเขาสอนเป็นข้อเลยนะ อิชิ [ 1 ]. เมื่อได้กลิ่นโปรตีนสูงๆ ก็ให้รีบโดดใส่ นิ [ 2 ] . เมื่อได้กลิ่นสาหร่ายสไปรูลิน่าก็ให้รีบโดดใส่ ซัน [ 3 ]. เมื่อได้กลิ่นอาหารต่างชาติก็ให้รีบโดดใส่ ชิ [ 4 ] . เมื่อได้กลิ่นอาหารแพงๆ ก็ให้รีบโดดใส่ โก [ 5 ]. ทำทุกข้อ |
![]() เพื่อนร่วมโลกในบ้านหลังใหม่ที่เขาว่า เป็นเขตรั้วของชาติ |
|
แหม..ผมก็เลือดพ่อธรรมเหมือนกัน ก็เลยเลือกข้อสุดท้าย แถมแสดงอาการดีใจสุดๆ
เมื่อถึงเวลาอาหาร ผมก็อยากจะแสดงออกว่าผมก็รักพ่อธรรมเหมือนกัน ความรักคงไม่เลือกเวลาที่จะแสดงออกมั้ง ผมคิดอย่างนั้น
ถึงวันนี้ผมก็ทำสำเร็จน้ำหนักตัวผมเบียดสูสีกันน้องมิโกะแล้ว แต่ความสูงความใหญ่ผมยังสู้น้องเขาไม่ได้ แต้ตรงท้องสิ ผมกินขาด ยังกับคนท้อง 8 เดือน
น้องมิโกะแซวผม แต่ผมก็หวังว่าพ่อธรรมคงชอบ หลังจากที่ได้เรียนภาษาได้ไม่นาน พ่อธรรมคงอยากให้ผมได้มีโอกาสได้เข้าสังคม รู้จักโลกให้กว้างขึ้น
จะได้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล จะได้ไล่ล่าจับอนาคตได้ทัน และคงอยากให้ผมมีระเบียบวินัยให้มากขึ้น และให้แข็งแกร่งขึ้น เพราะช่วงหลังๆ
ผมมักจะมีอาการไม่สบายบ่อย เดี๋ยวเจ็บโน้น คันนี่ อยู่เรื่อยๆ ผมกับเพื่อนๆ รุ่นราวคราวเดียวกัน ที่ซนเป็นลิงก็เลยได้เข้ามาอยู่ภายในสถานที่ ที่เป็นเขตรั้วของชาติแห่งหนึ่ง
ที่นี่แหละที่ผมได้เจอพี่ชาย และเพื่อนๆ อีกหนึ่งกองทัพ ความจริงผมอยากจะบอกพ่อธรรมว่าผมหายเหงาไปตั้งนานแล้วแต่ก็ยังไม่มีโอกาสสักที
เลยฝากบอกคุณไปได้ไหม อยากจะบอกว่า ขอบคุณ พ่อธรรมอีกครั้ง ที่ทำให้ผมมีวันนี้ วันที่ผมได้พบปะพี่ๆ น้องๆ เพื่อนหรือแม้แต่พี่ชายแท้ๆ ของมิโกะ ที่นี่
ที่ต้องฝากเพราะผมยังไม่รู้เลยว่า พ่อธรรมจะว่างจากหน้าที่การงานมารับผมได้เมื่อไหร่นะสิครับ " ทั้งหมดแถวตรง ขวาหัน หยิบอาหาร หนึ่ง สอง สาม โปรย " ได้ยินไหม ถึงเวลาอาหารผมแล้ว ผมต้องรีบไปแล้ว ช้าเป็นอด เดี๋ยวไม่อวบอย่างที่ใครๆ รัก ซาโยนาระ อย่าลืมบอกพ่อธรรมด้วยว่า " ผมรักพ่อทำ " " รักปลา เพิ่มปลา คิดสักนิด เพื่อชีวิตที่คุณบอกว่ารัก " KIDSKOI คิดกอย |